۳- آیات ۷ تا ۸

مٰا أفٰاء اللٰه علیٰ رسوله من أهل القریٰ فللٰه و للرسول و لذی القربیٰ و الیتٰامیٰ و المسٰاکین و ابن السبیل کی لاٰ یکون دولة بین الأغنیٰاء منکم و مٰا آتٰاکم الرسول فخذوه و مٰا نهٰاکم عنه فانتهوا و اتقوا اللٰه إن اللٰه شدید العقٰاب ۷ للفقرٰاء المهٰاجرین الذین أخرجوا من دیٰارهم و أموٰالهم یبتغون فضلا من اللٰه و رضوٰانا و ینصرون اللٰه و رسوله أولٰیک هم الصٰادقون ۸ آنچه را برگردانید خدا بر رسولش از اهل قریه ها پس برای خدا و رسولست و برای صاحب قرابت و یتیمان و مسکینان و ابن سبیل تا نبوده باشد دایره نوبت میانه اغنیاء از شما و آنچه داد شما را رسول پس بگیرید او را و آنچه نهی کرد شما را از آن پس بازایستید و بپرهیزید از خدا بدرستی که خداست سخت عقوبت ۷ برای محتاجان مهاجرانست آنان که بیرون کرده شدند از دیارشان و اموالشان می جویند فضلی از خدا و خشنودی و یاری می کنند خدا و رسولش را آنهایند آنها راستگویان ۸ بر رسولش آنچه حق ز اهل قری بازگردانید بی چون و چرا از منال و مال بی حرب و قتال از خدا و از رسول است آن منال در ذوی القربی و ایتام ذلیل هم ز مسکینان و ابناء السبیل هست ذی القربی به نزدیک قبول اهل بیت و عترت و خویش رسول حکمها باشد در این آیت فزون هل که ماند این بیان اندر کمون گفته اند احکام آن را سر به سر باشی ار واقف ز تاریخ و خبر فکرت ما دور از این تصویر بود این قدر هم لازم تفسیر بود می نباشد تا که آن چیز از شما در تداول در میان اغنیا وآنچه از فیء و غنیمت ها رسول بر شما بدهد بگیرید از قبول وآنچه نهی از آن نماید بر شما باز پس زآن ایستید از مدعا هر که ننماید ز نهی اش اجتناب جاودان اندر هلاک است و عذاب از خدا ترسید و از روز حساب زآنکه باشد بس شدید او را عذاب وآن فقیران مهاجر کز بلد گشته اند اخراج بی مال و مدد چون نمودند از سراهاشان برون منعشان کردند از مال و شیون کردی از آن هجرت و رنج و تعب از خدا افضال و خوشنودی طلب قصدشان یعنی از آن هجرت نبود غیر خوشنودی خلاق ودود از ره حب خداوند و رسول هجرت و محنت نمودندی قبول یاری حق می کنند از جان و مال هم اعانت بر رسول ذوالجلال یاری دین خدا یاری اوست یاری احمد ص مددکاری اوست این گروه ایشان بوند از راستان راستکار و راستگو در امتحان