۴- آیات ۲۰ تا ۲۱

و من آیٰاته أن خلقکم من ترٰاب ثم إذٰا أنتم بشر تنتشرون ۲۰ و من آیٰاته أن خلق لکم من أنفسکم أزوٰاجا لتسکنوا إلیهٰا و جعل بینکم مودة و رحمة إن فی ذٰلک لآیٰات لقوم یتفکرون ۲۱ و از آیتهایش آنکه آفرید شما را از خاک پس آن گاه شما انسانید که پراکنده می شوید ۲۰ و از آیتهایش آنکه آفرید برای شما از خودهاتان جفتها تا آرام گیرید شما بسوی آنها و گردانید میانتان دوستی و مهربانی بدرستی که در آن هر آینه آیتهاست برای گروهی که تفکر می کنند ۲۱ این بود ز آیات آن خلاق پاک که شما را آفریده است او ز خاک اصلتان از خاک باشد کآدم است آفرید از خاکش این نی مبهم است یا ز نطفه اصلتان دان از غذاست وآن غذا روید ز خاک این برملاست منتشر گشتید پس اندر زمین چون بشر بودید و خلق از ماء و طین وز علامت هاش اینکه آفرید مر زنان از نفس هاتان بر پدید سویشان گردید تا ساکن زود از ره جنسیت و شکلی که بد هم پدید آورد مابین شما دوستی و مهربانی ز اقتضا إن فی ذلک لأیات لقوم که بوند اهل تفکر بی ز لوم