۶- آیات ۴۰ تا ۴۵

أ فأنت تسمع الصم أو تهدی العمی و من کٰان فی ضلاٰل مبین ۴۰ فإمٰا نذهبن بک فإنٰا منهم منتقمون ۴۱ أو نرینک الذی وعدنٰاهم فإنٰا علیهم مقتدرون ۴۲ فاستمسک بالذی أوحی إلیک إنک علیٰ صرٰاط مستقیم ۴۳ و إنه لذکر لک و لقومک و سوف تسیلون ۴۴ و سیل من أرسلنٰا من قبلک من رسلنٰا أ جعلنٰا من دون الرحمٰن آلهة یعبدون ۴۵ آیا پس تو می شنوانی کران را یا راه می نمایی کوران را و آنکه باشد در گمراهی آشکار ۴۰ پس اگر ببریم ترا پس بدرستی که ماییم از ایشان انتقام کشندگان ۴۱ یا می نماییم البته ترا آنچه وعده کردیم ایشان را پس ماییم بر ایشان قدرت دارندگان ۴۲ پس چنگ در زن بآنچه وحی کرده شد بتو بدرستی که تویی بر راه راست ۴۳ و بدرستی که آن هر آینه ذکریست مر ترا و مر قوم ترا و زود باشد که پرسیده شوید ۴۴ و بپرس از آنکه فرستادیم پیش از تو از رسولان ما آیا گردانیدیم از غیر خدای بخشاینده آلهانی که پرستیده شوند ۴۵ عاشیان را گوید آن افرشته زود این تمنا ندهد امروز ایچ سود چون ستمکارید و عاری از صواب مشترک باشید با هم در عذاب بشنوانی بر کران آیا تو حرف یا نمایی ره به کوران نیست طرف وآنکه باشد در ضلالی آشکار کی میسر گردد این در هیچ بار پس تو می کن اقتصار اندر بلاغ خاطر خود را ده از ایشان فراغ پس بریم ار در جوار خود تو را ناکشیده انتقام از اشقیا ما کشنده انتقامیم از عدو هم نماییم ار که خواهیم آن به تو وعده دادستیم آنچه از عقاب ما بر ایشان خاصه در یوم الحساب ما بر ایشانیم مانا مقتدر آنچه خواهیم آن کنیم از جهر و سر چنگ پس در زن به آن چیزی که وحی می شود سوی تو اندر امر و نهی خود تویی بر راست راه از هر طرف وآن بود بهر تو و قومت شرف یعنی این قرآن که أوحی به تو راست زود پرسیده شوید از آن به راست می بپرس از اهل تورات و کتاب وآنکه بودند از تو پیش اندر خطاب آن رسل یعنی که از پیش از تو ما خود فرستادیمشان بر فرقه ها می بپرس از اهل علم و دینشان صاحبان آیت و آیینشان هیچ گردانیده ایم الا خدای کوست بخشاینده خود بر ماسوای ما خدایان که پرستیده شوند خلق ایشان را به طاعت بگروند حاصل آنکه امر آیا کرده ایم بر پرستش جز خدا را از قدیم