۶۴- آیه ۱۲۵

و إذ جعلنا البیت مثٰابة للنٰاس و أمنا و اتخذوا من مقٰام إبرٰاهیم مصلی و عهدنٰا إلیٰ إبرٰاهیم و إسمٰاعیل أن طهرٰا بیتی للطٰایفین و العٰاکفین و الرکع السجود ۱۲۵ و هنگامی که گردانیدیم خانه را بازگشتن گاه برای مردمان و امن و بگیرید از مقام ابراهیم نمازگاه و عهد کردیم بسوی ابراهیم و اسماعیل اینکه پاکیزه نمایید خانۀ مرا برای طواف کنان و معتکفان و رکوع کنندگان و ساجدان ۱۲۵ وینکه گرداندیم جای بازگشت خانه را بر مردم از هر شهر و دشت مأمن است او پس بگیرید از نیاز جای ابراهیم از بهر نماز ما به ابراهیم و اسماییل هین در طهارت عهد کردیم این چنین پاک تا دارند و نیک آن خانه را راه ندهند اندر آن بیگانه را بهر طوف طایفین و عاکفین راکعان و ساجدان ز اهل یقین قلب باشد کعبۀ اهل مقام صورت آن خانه شد بیت الحرام مرجع است و مأمن او از بهر ناس هم سلامت را سبب دور از هراس چون در آن ساکن شوند اندر وصول ایمنند از شر نفس بوالفضول وز فریب قوه های طبع پست وز فساد و کید وهم تیز دست جای ابراهیم اگر دانی مقام شد مقام روح و خلت بر کرام وآن مصلی موطن ذکر اندر است بالحقیقه آن صلات اکبر است در مقام ذکر اکبر شرح آن با تو گویم گر بود توفیق و جان عهد یزدان با خلیل و با ذبیح بود بر تطهیر قلب ای مستریح تا ز ارجاس دواعی هوی وز صفات نفس و ادناس قوی پاک دارند از برای طایفین یعنی اهل اشتیاق و سالکین که به دور آن سرای پاک صاف دایما باشند در حو ل و طواف عاکفین از عارفان کاملند کز توکل بر مقامش واصلند هست این توحید افعال ای فقیر نیست قلب آنجا دگر تلوین پذیر فارغ است از نقش و تلوینات نفس وز تعین ها و تعیینات نفس وآن رکوع از خاضعین است ای ثقات که بر ایشان شد تجلی صفات می رسند اینجا به تحقیق از ولا ء اهل تسلیم از توکل بر رضا ء وآن سجود اهل فنا ء را شد پسند کز تجلی فانی اندر وحدتند