بخش ۱۱۲ - الرعونه
S Safi
0
Altın Yaprak
رعونت چیست حظ از خویش بردن
توقف در حظوظ نفس کردن
رعونت عبد را دامی بود سخت
خوش آنمردی کز او بیرون بر درخت
مشو رعنا گرت عقلی بود زه
مخنث بودن از رعناییت به
بزیر نفس عیب استت فتادن
بکس یعنی که خود را جلوه دادن
بتحقیق این بود رعنایی عام
نه خاص آنکو بود بر رهروان دام
بود رعنایی خاص آنکه محظوظ
شوی از هر چه کان شد در تو ملحوظ
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş