شمارهٔ ۱۲۴
S Safi
0
Altın Yaprak
ای آنکه فروزنده ی خورشید و مهی
بر هستی ذات خود بوحدت گوهی
کن سوی صفی بچشم رحمت نگهی
کو راست امید عفو از هر گنهی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş