Kırklar Meydanına Vardım

Kırklar meydanına vardım Gel beru ey cân dediler İzzet ile selâm verdim Gel işte meydân dediler Kırklar bir yerde durdular Otur deyu yer verdiler Önüme sofra yazdılar El lokmaya sun dediler Kırkların kalbi durudur Gelenin kalbin arıdır Gelişin kanden beridir Söyle sen kimsin dediler Gir semâa bile oyna Silinsün açılsun ayna Kırk yıl kazanda dur kayna Dahi çiğ bu ten dediler Gördüğünü gözün ile Söyleme sen sözün ile Andan sonra bizim ile Olasın mihmân dediler Düşme dünyâ mihnetine Tâlib ol Hak hazretine Âb-ı zemzem şerbetine Parmağını ban dediler Şah Hatâyî’m nedir hâlin Hakk’a şükr et kaldır dilin Gaybetten kese gör dilin Her kula yeksân dediler