Paradoks

Çok mu kırılganım hayata karşı, Yoksa hayat mı kırıcı bana karşı? Soruyorum kendime Tanrı niye yarattı beni? Soruyorum bazen kendime ben mi seçtim yaratılmayı? Nedenini bilmesem de yaşıyorum bu hayatı. Yaşıyorum ama amaçsızca, Önüme konulan hedefler dahilinde. Neden bu kadar acımasızsın? Yoksa ben mi acımasızım bana karşı? Seçimim acımasızlıksa eğer kendime karşı, Ya da kendime değil yaptıklarıma ise, Niye yapıyorum bunları hayat bu kadar acımasız iken. Nedir bu karmaşa tek istediğim Basitlik iken!! Yalnızım, çok yalnızım kalabalığın ortasında. Soğuk çok soğuk sanki ölüm var yanıbaşımda Sus sadece sus ve dinle ve bekle ölümü bekler gibi Elbet gelecektir zamanı Elbet olacaktır bir gün Ama içimdeki şey gitgide büyüyor. Korkuyorum bir gün gelip, Benliğimi benden alacak diye. Korkuyorum bir gün gelip, Korkacak bir şeyim kalmayacak diye