Ne Uzundur Gece

Ne uzundur gece, ay pespembe ve yeşil haykırdığında portakal çiçekleri arasından çaldığında bir kapıyı, Tanrı’nın sevgilisi sanki, çiy yanığı: “Aç, sevgili aç! ” Ibleolar’dan, Madonie tepelerinden rüzgâr kırık dökük ilahiler, ağıtlar söküp getiriyor davullarına mağaraların eski, sabırağacı kadar, haydut gözü kadar. Ve Büyükayı bırakmıyor hâlâ seni ve titretiyor tepelerde yanan yedi uyarı ateşini, bırakmıyor seni gümbürtüsü de kıpkızıl Arap ve Haçlı arabalarının, belki yalnızlık, hatta bir söyleşme yıldızlı hayvanlarla, atla, köpekle, kurbağayla ve düşgören gitarlarıyla ağustos böceklerinin akşam vakti. Çeviri: Egemen Berköz