۳۷۶- عزیزی قزوینی
س سام میرزا صفوی
0
Altın Yaprak
بکسب پوستین دوزی در تبریز اوقات میگذراند این دو مطلع از اوست
غریب مردم و از من نکرد یاد کسی
به بیکسی و غریبی من مباد کسی
میروم تا روبراه آن گل رعنا نهم
هر کجا او پا نهد من سر بجای پا نهم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş