۲۷۸- مولانا قاضی علایی

از قضات کره رود است و کره رود ولایتی است از قم ملاو دانشمند و در شعر و انشاء بی مانند بود بر افاضلش در فنون فضایل رتبه اولایی و بر اعالی و اهالیش در صنوف خصایل مرتبه اعلایی در اوایل حال منصب انشای بعضی از سلاطین ترکمان تعلق بدو داشت بعد از آن گاهی در اصفهان و گاهی در تبریز بسر میبرد و آخر در اصفهان داعی حق را لبیک گفته برحمت خدای واصل شد وکان ذالک فی شهور سنه ست و ثلاثین و تسعمایه اکثر اشعار او مطبوع و مقبولست خصوصا قسم مناقب آن این یک بیت از یک منقبت او نوشته شد غزلیات او بسیار پر سوز و درد است این مطلع از آنجمله است این مصرع از مطلع مولانا لسانی را که تضمین کرده و گوییا که از او باز ستده وز داغ جدایی نه چنانم که توان گفت دیروز پریشانی خود را بتو گفتم این بیت او خالی از حالی نیست اشعار خوب او بسیار است بدین یک بیت اختصار کردیم که با دل در میان بنهاده ام راز نهانش را بنو روزی نویدی میدهد باد سحر گاهی