From “phantasmion” - One Face Alone

S Sara Coleridge Sara Coleridge
0 Altın Yaprak
ONE face alone, one face alone, These eyes require; But, when that long’d-for sight is shown, What fatal fire Shoots through my veins a keen and liquid flame, That melts each fibre of my wasting frame! One voice alone, one voice alone, I pine to hear; But, when its meek mellifluous tone Usurps mine ear, Those slavish chains about my soul are wound, Which ne’er, till death itself, can be unbound. One gentle hand, one gentle hand, I fain would hold; But, when it seems at my command, My own grows cold; Then low to earth I bend in sickly swoon, Like lilies drooping ’mid the blaze of noon.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.