Y/anılma

dokunma artık yüreğime, kalemin, kelâmından keskin nazarın uzaklığından... yakınlığın yakışından… derin yaralar açan bir hezeyanın eşiğinde, hicret izni beklerim ben, sessizce, sabırla… harflerin sıcaklığında yanıyor dilim susmak hiç bu kadar kalbime dilenmemişti. ah yâr sözü, haydi anlatıver tüm seslerin alıp başını gittiği yeri sekinet inen o dağı, içini tûr-i sinâ yapmanın bedelini. babamın diline duanın dokunduğu vaktin biriydi kaderime aşk'ın böyle yazılışı, kabul edilmiş duaların ahirinde, aşk'a adanayım diyedir gelişim aşk'ı adayarak olmasın gidişim. beyazına siyahî kelimeleri ulamışım hayatın, bulanmış mı içimdeki akıp giden nehir? kurumuş mu içime can veren deniz? duyuyorum uzaklardan gelen çığlıkları, ölünün kaçıncı günüdür acaba toprağın altında, kaç gece hesapsız soluklarının hesabını veremedi? heyhât, beni mi çağırıyor bu ses, y/anıldım mı? y/andım mı? y/anacak mıyım? -ölümle/ ölümü…-