Hayal

Üstüm açık yatmalıydım yine Çocukluğumdaki gibi Ve örtmeye üstümü Babam yerine Sen gelmeliydin Ama buralar çok soğuk sensiz Sürekli titretiyor bu sessizlik. Sensizlik; Ölü doğan bir bebek Sancılar içindeki anneye rağmen Hiç gülmeyecek bir sevap gibi. Sensizlik; Yorganı sen farz edip Kolların sayıp belki de Yastığa sığınmak, Yatar gibi göğsünde. Ve deniz sesinde bir kumsal gibi Yumuşacık olmalı yatak Hep hayaller gibi, Hep sen gibi... Beşiktaş'ta seninle sabahlama düşüm var, Olur mu bilmem ama Tek bildiğim Sen olmasan da Hep sabahladığım Dokunulamayacak kadar ulaşılabilir Siluetinle...