Üşüyorum Hem De Çok
S Seda Cihnioğlu
0
Altın Yaprak
üşüyorum hem de çok üşüyorum buralarda sen yoksun diye
kendi kendime sarılıyorum ama yine de üşüyorum
soğuk kemiklerime sarılıyor yavaş yavaş ve sinsice
bırakmıyor bir türlü bu titreme peşimi hiçbir zaman
biliyor yürek yine imkânsızın peşinde harap oldu
titriyor yüreğim zamanla yok olduğunu bilerek
bir kaç satır yazmak istiyor ellerim
çok üşüyorum titriyor ellerim yazamıyor
biliyor zamansız bir kasırganın ortasında kaldı
çok üşüyorum hem de çok.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş