Ömür Dediğim

Gün biterya akşam olurya hani Sessiz gecelerin ıssızlığında kalır düşlerim Ne zaman gün doğar hayallerime bilmem Güneş ne zaman değer artık çizgili yüzüme Buraya kadarmı yoksa ömür dediğim Buradamı bitecekti tüm ümitlerim Sessiz bir vedaya mı avuç açtı ellerim Yorgun terkedişlerdemiyim Bu nasıl bir gidiş bu nasıl hüzün Buraya kadarmı yoksa ömür dediğim... Zifiri karanlık mı gördüğüm rüyalar gün doğmazmı Masmavi değilmi benim gökkubbem uçmazmı cıvıldaşan kuşlarım Uçurum kenarlarındamı aşka adadığım ömrüm Düştü düşecek baksana ümitlerim tutan yokmu ellerimden Meçhulemi gidiyor ömrüm kaybolmuşum gittiğim her yön tarifsiz Nerde hayatım nerde umutla beklediğim güzel günler İnan kendimden bile habersizim Ama inanıyorum ümit yok da değil biliyorum Güneş doğuyor uzakta olsa gözlerimde Geleceğe umutla bakıyorum teslim olmuyorum yaşadıklarıma Hep güzeli hayal ediyorum hep güzel bakıyorum gözlerimde Beddua etmiyorum isyankar değilim haşa Yaradana sığınıyorum el bağlamıyorum inan Kuçak açtım yarınlara Beyhude bir bekleyiş değil benimkisi biliyorum Vuslata erecek hayallerim sabır edip bekliyorum Yaşananlar can yaksada yıpratsada geçen günler Hepsi yüce yaradandandır birgün geçecek biliyorum Bu benim iç dünyam budur benim yaşantım Birgün gülerim birgün ağlarım Bazen severim bazen sevilirim Bazen gelir bazen giderim İnsanoğlu bu böyle değil mi Belli olmaz işte; Buraya kadar mı yoksa ömür dediğim...