Sen Yanımdaysan

Sen yanımdaysan farkediyorum penceremden giren güneşi, Unutuveriyorum dizlerimdeki ağrıları. Ve sadece o zaman söylemek istiyorum şarkıları. Sen yanımdaysan… Sen yanımdaysan ötüşüyor yatak odamızda Neşeli kanat çırpışlarıyla Binbir kuş. Sen yanımdaysan saçlarım dökülmüyor, Alnım daha fazla kırışmıyor, Sen yanımdaysan. Sadece o zaman… Sen yanımdaysan kederden iz yok yüreğimde, Gülüşlerim ağız dolusu. Sen yanımdaysan. Umursamıyorum kirli havayı, Umursanıyorum içime keskin bir bıçak gibi Saplanan ayazı… Sen yanımdaysan. Sadece o zaman… Sen yanımdaysan açıyor avuçlarımda kocaman papatyalar. Sen yanımdaysan çakmak çakmak gözlerim. Sen yanımdaysan çocukken komşunun bahçesinden koparılan Kütür kütür papaz eriği yaşam. Sen yanımdaysan... Sen yanımdaysan bastırıyorum dudaklarımı Soğan doğrarken kestiğim parmağıma. Ve sadece o zaman durdurmak istiyorum akan kanı. Sen yanımdaysan. Sadece o zaman... Sen yanımdaysan bu ev; Ev. Bu iskemle; İskemle. Bu koltuk; Koltuk. Sen yanımdaysan tavşan kanı ocakta tıkırdayan çayım. Sen yanımdaysan Ağustos sıcağında karpuz dilimi şiirler. Sen yanımdaysan gürül gürül yanan birer soba Bozkır ayazında donmuş elleri ısıtan koltuk altlarım. Sen yanımdaysan. Sen yanımdaysan şaşarak bakarım yollara, Eğer sana gelmiyorsa Ne ihtiyaç var Bunca asfalt, Bunca çakıl Bunca toprağa? Sen yanımdaysan, Çok uzun süren kanlı savaşların ardından Sağ-salim çıkıp gelen Güler yüzlü bir tanıdık gibi zaman. Sen yanımdaysan. Sadece o zaman... Çoluğum varmış, çocuğum varmış Daha bilmem ne kadar yaşayacakmışım… Ne zaman Nerede Ne yaparken Ve nasıl ölecekmişim… Umurumda mı..! Sen yanımdaysan. Sadece o zaman...