Çaltepeli

uçurumlar kadar yakın bir sevgim var oralarda kaçamazsın, bu esrarı kaybedemezsin bir ufuk yelkeni gibi aydınlığa çıkıyorum tıpkı gecenin güneşinde aydınlanmak gibi ıssız ve sessiz rüzgarın korku diyarında sanki bir yelken dalgalanır bucaklarda çağırır bizi, yeniden doğmuş çocuk gibi oluruz gamzeler gibi gülerek yaramızı sararız sensizlik bir hayal olmuş gündüzler ise karanlık olmuş gel dedikçe yiğitleşmiş bir güç var ama çaltepe’de esrarı çözülememiş bir sevgim var yakınlaştıkça uzaklaşıyor, kimse gözümü korkutamıyor halbuki bir nefes kadar yakın hakikat damlaları yağıyor diyardan diyara gidiyor gözlerim.