her aklıma gelişinde içimde fırtınalar kopuyordu labirentler içinde kaybetmişken yolumu fırtına götürüyordu savurduğu her yere…
Dost dediklerin çıkmıyor her zaman dostun senin Dostunu iyi seç kalma yolda hiç bir zaman Dostum dedin yanıldın her zaman belkide Gerçek dostları göremedin hiç bir zaman…
sensizliğin ilk gününde seni unutmak için hiç bir caba sarfetmiyorum unutmak istemiyorum ki aksine daha çok bağlanıyorum ben sana…
Bırak ellerimi tutma artık Bakma gözlerime gözlerim acıyor Sensizliğe alışmak zor ama deneyeceğim Bırakıp gitiğinden beri alışamaya çalışıyorum…
Karanlıkda yürümek gibi bir şey sensizlik Önümü görmeden gidiyorum sanki bilinmeze Umudunda olmassa bir gün çıkar gelir diye Belki bir gün sabah da doğan güneş gibi…
Bir sevda düşün mencundan daha aşık Ama mecnundan bir farkı karılığı yok Yaşıyor sevdasını mecnuna inat delicesine Ama sonunu bilmiyor leylasının…
Bakarken güneşe içinden kopuyor mu bir ateş Yakıyor mu içini bir sevda ateşi Düşüyor musun bir dara içinde feryatlarla Koşuyor musun sevdana uzun adımlarla…
mesafa seni unutturdu zannetme her zaman aklımda sen varsın attığım her adımda aldığım her nefesde sen varsın…
çok mu şey istiyorum bilmemki şu dünyada istediğim tek şey azıcık bir sevgi gönlüme sevmekde hakkım değil mi benim hem sevmek hemde sevilmek...…
Giderken ardıma bakarken Bırakırken her şeyi bu şehirde Aklımda bir tek şey var Seni sevmişliğim ve duygularım…
Ben seni yarın da seveceğim Hiç gelmesen de yine benimsin bileceğim Hiç görmesem de yine de seveceğim Hiç bıkmadan usanmadan…
Yokluğunun bir akşamıydı İçimde hasretimnle düştüm yollara Sevilmediğimi bildiğim halde yine delice seviyorum Hasretini içimde daha çok yaşıyorum…