Segah Heyhat

acı sadece yüreğindeki yorgunluk mu? yüreğinle beraber bedenini de almıyor mu? gözyaşı,gözünden mi akar sadece? yüreğinden akan seni yakmıyor mu?…

artık eskisi kadar cesur değiliz o kadar da büyük değil yüreğimiz başladığımız şiiri tamamlayamıyoruz artık bilemiyoruz ömrün nereye varacağını…

bir de sen üzülme gidenin ardından giden zaten yıkık zaten perişan yüreğinden atarken seni yine bir parçan sıkışmış derin izli..

gülen yüzün namına ateşlerde yakarım kendimi giderim bu yerden de yine unutamam be sevdiğim seven yüreğim namına yok başka gidecek yerim bir tek sen olur alır başımı giderim..…

kocaman bir hayal kur yükseklerden içinde çare tam olsun susmuşsan çareye umut olsun değilse bu hayat biçare olsun…

haykırdın mı bırak göklere haykır ta derinden durmasın öyle sevdalar oynat her şeyi yerli yerinden hüznü biliyorsun biliyorsun da yine canın sende…

inadına gönlümüzü aman diyene kaptırırız biz ki sevdik mi cihanı yıktırırız gönül bu gülüm belki sevilmeyiz ama severiz pişmanlık olmasa da istemeyeni silmesini de biliriz!…

iyi bir sabaha doğmadı güneş tek parça halinde kalan ömre yazık can pazarında gözlerin bile kar etmez ya ederse ancak bir sevdam eder,…

kendi günahını sınıyorsun kalır mı yerinde,yoksa katlanır mı bir daha? yapmam diyerek kendini kandırıyorsun oysa ne çare,ne pişmanlık kar etmiyor sana…

sevdanın kokusu dağılmış tüm cihana hangi alemde var bırakıp da unutma kaçıp gitmiş sorgusuz sualsiz hangi alemde yakın ki yiğitlik yalana...

şimdi de buraları mesksn edindik bilmem nasıl bir hayat bekliyor bizi bilmem aslolan sevdamı bir duyan olur mu?…

sende umut olsa da ne fayda sevgilide olmadıktan sonra yeni bir gün doğmuş kime ne ben doğuşu görmedikten sonra…

uzaklarda bir sevda gibiyim sende uzansan belki tutacaksın hiçbir korkuya yenilmeden gelebileceksin en doğrusu cümleler arasından tek beni seçeceksin…

yaşamdan hissettiğin korkuyu alma kederinden bir bahar daha geçsin belki eksilir fikrinden çırpınışların ta ezelden varlığını sürdürür amma neticede bir ölüm acısı taşır gönlün...

Yıllar yılı arkanda süründü esaretin hep bir çizgide sınırlı kaldı hep zincire vurdu cesareti kopartmak istedi inceldiği yerden…