Yeşil Artvin
S Selahattin Solmaz
0
Altın Yaprak
Yeşil Artvin dağlarında kar yağar.
Dört mevsimi bir arada yaşatır.
Güzel kızlar yaylalarda süt sağar.
Gençler gelir çevresini kuşatır.
Irmaklar gümüşten alır rengini
Kimi koşar, gürül gürül akarlar.
Aşıklar bulmuşlar kendi dengini.
Yamaçlardan birbirine bakarlar.
Okuyup yazanı nedense çoktur.
İnsanları kardeş diye tanırlar.
Dağları yemyeşil, toprağı yoktur.
Bu yerlerde yaz, kış demez kalırlar.
Fakirdir, vardır birkaç tavuğu.
Çocuklar yumurta yesinler diye.
İyi ağırlarlar gelen konuğu.
Keserler tavuğu doysunlar diye.
Şükretmesini iyi bilirler.
Aza kanaatkar, asi değiller.
Uzak tarlalara gider gelirler.
Bir başkadır bu yörenin insanı.
Yorgundur analar, şikayet etmez.
Yükünü sırtında taşır durmadan.
Bakar çocuğuna, evi terk etmez.
Koşar tarlasına sabah olmadan.
Selahattin SOLMAZ Artvin' e hasret.
Artvin' i andıkça dolar gözlerim.
Az olsun toprağın, sende bereket.
Anlamayan varsa ona sözlerim.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş