Eğildim Göğsünün Ihlamuruna

Karanlığın kırık ürpertilerinde Döküyor külünü üzerime gece Süzülüyorum uçurumlarından Buruşturularak atılıyorum yere İnancıma sürdüm acının irinini Öfkelerimi mayaladım şanına Çalkantılı bir deli yürek oldum Karanlığın içinde kayboldum Yaklaş öfkeme, bitir sancımı Dökül düşünüşlerin rahlesine Bir rüzgârla gönder kokunu Dağla gözlerinin yokluğunu. Dalda gül, yaprakta damlasın Sevda boylarına çevrili rotasın Bir yıldız tabakası gibi uzaksın Özlemlerle çevrili bir tuzaksın. Ilıman iklimlerin melteminde Çağrılarımın iniltisi üşümelerim Diri bedenlerin arzusunda vuslat Gecenin ırmağında Nil ışığımsın Eğildim göğsünün ıhlamuruna Daldım civan ömrün sularına Kayboldu ruhum gözlerinde Sensizlik çarmıhına asıldım