Geceyi Tutuklasınlar Yokluğunda

Yangın mevsimi dudaklarda, ruhumda aşkın çıngıları Özlemin alevleri çürük bir asa gibi yarıyor sargıları Gözlerimin duruşmalarında hak etmiyorum yargıları Sevdanın isimsiz mahzenlerindeyim, gel bul yar beni. Tersine çevrilsin nehirler, tüm denizler alabora olsun Ölümcül bakışlarının efsunlarıyla dilerim dünya dursun Anların gökkuşaklarıyla dolan boynuma, sözler sussun Yağmur olup yağ ülkeme, istersen sellerin beni boğsun. Kendime ırak bir ikrardayım, gönlümde yüzyıllık uykular Gecenin kemendi gövdemde, vuslat vurgununda duygular Bir keman gıcırtısı yüreğimde, vakitsizliğe ağlar avuçlar Yıllar kendini inkârda ah, aşılamadıkça nafile uzaklıklar. Geceyi tutuklasınlar yokluğunda, mum içine dökülsün Sancılar ek yar bedenime, kekremsi bir nidaca sönsün Hayallerimi de assın cellât, söyleyen dilim içimde dönsün Kendi yalnızlığımın yarasısın sen, gülüşün merhem olsun. Anlamı çözümsüz kalan tüm hesaplar sana çıksa öderim Bir nefes kadar yakınsın bana, okyanusları bile yol ederim Ay bakışlarının mevsimiyle sokul içime, aşkı önüne sererim Sevdan tek sefamdır, değdikçe tenime, düğmelerini çözerim. İhanet yataklarında geçmez vakit, gün kendi turuna vurgun Yokluğunun duraklarında üşüyorum yar, bu yürek çok yorgun Tedirgin bir düşü saklıyorum cebimde, ismi nedir bilmiyorum Kulaçlara böldüm hayalleri, dudakta bir ıslık, seni söylüyorum.