Göç Yükledim Katarlarıma

Hilal kaşlarının cazibesinde demleniyor yüreğim Buz tutmuş ruhuma kılıçlar çekiliyor Usul usul bir ağrı gönlümün derbendinde kanıyor Kadim bir aşkın gömleğini yıkıyor şiirlerim. Harflerden düştüğüm notları biriktiriyor hüznüm Şahı kandırıyor piyonlar çekirgeler kentinde Kumdan heykeller yapılıyor Eylül'ün sonunda Aç kuşlar tünüyor kartlardan yapılmış kulelere. Az sonra hüzün yağacak yine, bulutlar tedirgin Dervişan bir adam çocukluk ülküsünü arıyor çöplerde Telgraf tellerine konuyor Ekim kuşları Hayat sürüyor, hüzün yağmurları yağsa da ipil ipil. İmgeyi mürekkebe bandım köz düştü kalemlere Üşüdüm, yangına şiirler serptim sönmedi Yüreğimdeki şelalelerin suyu çekildi şimdi Girdabıma damla düştü, göç yükledim katarlarıma.