Gözlerin...!

Bir dalgınlık anıdır gözlerinde kalmak Fikrimin gün batışlarına sarılmaktır ah Suya düşmüş bir zamanı öylece izlemektir Utançsız ve uhdeli yaşama alışmaktır gözlerin. Terli avuçla beklerken, özlemek seni gözlerinde Bir merdiven arayıp yüce sonsuzluğuna çıkmak Anlamadığım tüm dillerde bir tek seni konuşmak Teninin arzulu çoğalmalarına sarılmaktır gözlerin. Gözlerin ki, güneşi tersine çeviren sonsuz bir rüya İçimin bozkırlarından atlıların geçtiği ölümsüz dünya Bakir düşlerin siperlerinde kurşun yarasıdır gözlerin Gözlerin, mevsimleri değiştiren en soylu gönül belası. Kanayan şiirlerimle sokuldukça ben ömür gözlerine Gizli bir yaraya dönüşür yokluğun, içlenir, kanarım Salınır gülüşlerin içimde, ben sular gibi sana akarım Deryaları basan azgın selin olur, gözlerinden taşarım. Gözlerin, ruhumu cennete götüren en öldürücü mermi Gözlerin, yediveren bir ömrün en paylaşılmaz silueti Gözlerin, ruhumdaki sevgi denizlerinin kutsal feneri Gözlerin gülüm, sorgulu bir hayatın en kedersiz hali.