Hislerimi Didikliyor Aşk

Hücrelerimin sarnıçlarından dökülüyor aşkın pulu Milyonlarca özne içinde bulamayanlar mutluluğu Sonbahar kesiyor yolumu, her yanım yitik günce Hislerimi didikliyor bir kadın, yüreğinde kelepçe Susarsa karanlık, gündüzler süreriz tenimize Yokluğun cehenneminde seni alırım koynuma Ağır ağır ilerler hüzün, sokulur argın bedenime Bir film karesi olur yaşamak, yansır duvarıma Usançsız sorguların yanık tarlalarındayım ben Göğsümdeki boşluğu dolduramaz hiçbir aşk Parmaklarımla sayıyorum mevsimleri içimden Bir yağmur taneciğine gizlenir bazen yaşamak Yoksul düşlerin artığını sürdüm ben ekmeğime Tutkuların ara taksiminde güvertemde rüzgâr Avuçlarımdaki sevda kınası ile düştüm izlerine İçten içe bir özlemin yayında hıçkırıkta şarkılar Yoksul bir nidanın kaypak gülüşüyle kendi varsıl saraylarımızı çınlatırız, avuçlarımızdaki hicran günlüklerini aşkın gömütlüklerine saklamak istedikçe. Yozlaşmış tutkularımızın ara taksimlerinde başıboş rüzgârlara veririz göğsümüzü, içten içe bir özleyişle yüreğimiz titrer. Sızılı mevsimler indiririz takvimlerden ah, içli bir keman yayının gölgesinde yalnızlığımız bile bizi mest eder...