Kâinat Susar Varlığınla

İmkânsız sevileri inkâr ediyor hayat, tüketti meşk Aşınmış su yollarında arama izlerimi, üşüyor şafak Gücendirme sözlerimi yar, tek sermayemdir aşk Yanık bir duvar ardından izle gelişimi, duvağını aç. Suskular kavradı bir ömür ruhumu, tükendi sol yanım Seni gösteriyor aşkın yön tabelaları, geçmeyen hicranım İki satır söz yeter mi seni anlatmaya, sensin dermanım Kör bir menzilde tetikle intiharımı, sen it ölüm sehpamı. Sana iltica ediyor günsüz satırlarım, güller dalına küskün Donat cümlesiz ayrılıkların çardağını, varlığına sürgünüm Yüzsüz imgelerimle seviştir tenini, gözlerine gömüleyim Ruhunun çatılarında inlet bedenimi, anlar olsun ödülüm. Hiçbir gönüle sığmadım, yakarım bu teni sana ait değilse Ayaklarımdaki prangalarla seni aradım ben ömrümce Nice kentleri talan ettim, vuruldum firari bir menzilde Makamsız şarkılarla çürüdüm aşkın ıslak mahzenlerinde. Dokunma yarama, tükenirsin gözlerimdeki sorgularla Düşlerimi kuluçkaya yatırdım sonsuzluk ırmaklarında Vurgun mevsimlerinde cinnet şiirleri yazacağım adına Acıyla beslenen yorgun bir adam yarattın yokluğunla. Hadi uzan yine yüreğimin karanlık ve ıslak yer yatağına Senli umutlar kaynatıyorum bak aşkın kara kazanlarında Kıyametler kopar gülüşlerinle, kâinat bile sussun varlığınla İlahi bir tanımdır varlığın, boyutlar ötesisin minyatürümde.