Uçurumlara Atıldı Ruhum

Hangi yalnızlığın yağmur tanelerinde Bulutlara unutuluşun resmini çizmişsin Sevda pınarlarında kaybederek gülüşünü Yokluğunun gecelerine asmışsın yüzünü. Geceleri gel, uzun gecelerime haydi Yokluğuma girmişsin, ağlıyor yarım Mor bakar dağlarım, selamım gelmez Gökten yağmurla gözlerin de düşer. Çeksem içime sen diye bütün kuyuları Sarnıcımın ipi, yüreğimin zinciri olsan Sevdanın kör bıçaklarıyla doğransam Sensizliğin kavislerine düşer mi gölgen? Şimdi bütün anlar akşam, geceye sürme Yanlış istikametlerde rüzgârdır şahidim Gözlerimde utançlı bir âşık ağlamakta Bir toprak kokusu sinmiş ak saçlarıma. Hilal kaşlarının bendine takılı bir şairim ben O esmer bakışlarda sayfalarca okunansın sen Bin yıllık bir sevdanın, aşkın isyanı gözlerimde Bedenimi usulca emzirirsin çaresiz saatlerimde. Çek şu gövdemin üzerine akseden keskin kılıçlarını Bin yıllık bir sevdadan kaçtı, yoruldu bu deli yürek Cesedime üşüşen harflerden yeni bir şiir çıkar istersen Bu uçurumlara atılan ruhta, bulamazsın bedenimi yeniden.