Yaktım Özlemlerin Anızlarını

Kirli bir gece düşte, namlu dirençte Parmakta tetik, soluk karışıyor neme Dalda baykuş, çığırtkan devinimlerde Besleniyor söz, korku patlıyor gecede. Silkelense alaz bir yangın, düşse tene Çığlıkların tarlasına ekilerek yellerle Ağıt kirpiği deşse, en hazin türkülerle Yaralarımı öpse bozkır gözlü sevda. En soylu özlemlerin yatağı ıslak kalsa Gece artığıyla beklemese aşk sofrada Sabrın kurnalarından özlem damlasa Acının mermerinde sancılar yanmasa. Islak yüreğindeki karanfil hıçkırıklarla En duru aydınlıkların kandiliyim sana Zaman yangın hasadı, gel baharlarla Yaktım özlemlerin anızlarını, anlasana.