Yitik Bir Dündür Aşk

Yüreğimin sürgün korkuları cebimde Gözlerimin şafaklarında iki büklümüm Hangi şamar acıtır özlemli gönlümü? Hangi acının kederi beni vurur? Kuşkularımdaki ezber bulutlarında Yıllanmış bir mum yanar içimde Acıtılmış çiçekler büyür bahçemde Kendim bölerim en tatlı uykularımı. Gördüm ki, bütün türküler dağları söyler Bütün baharlarda tomurcuk kana döner Ölümcül bir soyut tüm boyutlarımda Kanlı bir düğümden hep kan damlar. İlk düşen benim her sabah aşkın yollarına Düşlerimin çilesinde kurarım şiir tezgâhımı Yitik bir dünü tutamam nasırlı avuçlarımda Her fırtına öncesinde koparırım zincirlerimi. Aşklara kefil olsa hiç yaşanmamış tarihler İnancın aldatılarını asla yaşamasa sevenler Kendini arayan ırmaklarca sevgiyle yürüse Aynalar suretlerinde aslını hiç göstermese. En uzağındayız gücümüzü zorlayan denizin Bozgun yenilgilerin girdaplarında eskimişiz Ölümsüzlük iksirlerini aramaktan yorgunuz Kendi sularımızda en çok dünleri kaybetmişiz.