Eşek Destanı

Şöyle bir insan var ki,olmaya başka tarif, dinlesin ümmî,alim,dinlesin şair,arif. Bir tip insan türemiş,talan edip zamanı, arasan bulamazsın,getir ister mizanı. Her şeyin özü hesap,ki bunda hayat hesap, uysun da hesabına,ne yöne saparsan sap. Farketmez ana,baba,farketmez kardeş,bacı, farkedilmiş bir şey var,zakkumdan daha acı. Ne kardeşi,bacısı,binmezse torba takmaz, eşek sanır alemi,kendi yüzüne bakmaz. Desen ki; ölüyorum,katre versin ırmağın, yüzüme tükür eğer ki,oynatırsa parmağın. Kıpırdamaz zerresi bilseki yıkılacak, mümkün olsa başka yer,dünyadan kaçar alçak. Faydası yoksa eğer ademoğlu tek kalem! öyle ya; dünya onun,onundur bütün alem. Paradır ana,baba,çoluk çocuk hep para, her şeyi para olmuş,tapmaya gelir sıra. Adam yine adamdır,yoksa parası,pulu, eşek yine eşektir,çoksa palanı,çulu. Eşekte çul gibidir,bundaki atlas libas, çul çıksa eşek kalır,bunda kalan; ihtiras! Bütün ömrün bak böyle,arpayla saman için, eşekten fazla çalış,nefes alma bir an için. Kalsa miras eşekten,köpeğe kalır derler, büyük olsa işkembe,önce b..unu yerler. Ne kalmış gidenlerden,dön de şöyle bak geri, eşek vardı sen gibi,koyup gitti semeri. Serveti nalı idi,hem varken dört tane nal, ölüp gitti yine de,sende iki be hey mal! Her dem söyler selami,eksik etmez övgüyü, burda eşek bitse de,bulur eşekli köyü.