Pamuksu Düşümsün

Çocuğum Yağmurun kiraz dallarını öptüğü gibi Öpebilsem gözlerini Günahkârım Rabbime dua için Kaldırsam ellerini Bir kelebeğin çiçeklere ne yükü vardır Bir sevdalı bakışın kalbime Aldırma sen Hüznüm kışsa sevgim bahardır Çocuğum Pamuksu düşümsün Aynaların parlaklığı senin yüzünden Kuşsun hatıralarımın camlarına üşüşen Beklenen bir muştusun Yüreğimin yaralı yanına düşen Uyku tutmuyor beni ah Gözlerini öpmeyi unutmuşum Çocuğum Örselenmemiş gülüşümsün Kırağıların kıskandığı Elerini yüreğime koy üşürsün Artık mendillerde kalsın gözlerinin ıslaklığı Ve içimde uyusun teninin sıcaklığı Ellerini yüreğime koy üşürsün BAŞIM YAĞMURUN DİZİNDE AĞLIYORUM Çocukların gülüşlerinden arta kalan Kırıntıları topluyorum Uykularımı örseleyen geceleri Sen misafir ediyorsun gözlerine Geciken bir yolcu mudur yüreğin Sevdiğim Başım yağmurun dizinde ağlıyorum Dağlardan sürgün olan karların İsyanı sığınır bana Çocukların ağlaması yığılır Annelerin bağrına Vapura yetişemeyen yolcuların Denize bakışı umutlarım Gökyüzüne bağırın Başım yağmurun dizinde ağlıyorum Küsmüşsün Kızaran yüzün bir akşamüstü Yangın görmüş isli bir resim Kendini alevlere atan Suskunluk yumağına sarılan sesim Niye sığmıyor çatlak dudaklarıma Başım yağmurun dizinde ağlıyorum