Kardelen

Yasak etmişlerse aşkı bir yerde Bilin insanlar benim yerim yoktur orada Çıkarıp atmışlarsa gönüllerinden sevgilerini Bilin kalmamıştır mecalim göstermek için dünleri Ateşe atmışlarsa tüm sevdalıları Bilin göstermeme gerek kalmamıştır ateşin nasıl yandığını, Sevda ateşi içindeki çığlıklarını Kuraklaştırmışlarsa yemyeşil diyarları Bilin sevgiye hasretlik, kilitsiz kalbe hasretlik bu... Bu özlem kardelen, belki asiliğe Yırtarcasına tüm umutsuzlukları Nasıl açsın çiçeklerini kardelen beyaz fistanına uzakken? Sanki anadan doğma çıplaklık Kara fistanına bürünmüş, suratında kızarıklık... Bilin insanlar kar düştüğü zaman toprağa Belki örter tüm kötülüklerinizi Belki kardelen fistanına kavuşur da Açar çiçeklerini bembeyaz, bir daha kızarmamacasına