Gözyaşının aşikâr dertlerin sır olduğu Aşıkların kahıra sürüldüğü yerdeyim Yaşamanın işkence ölmenin zor olduğu Canın her gün can verip dirildiği yerdeyim…
Ne gözümde fer var ne dizde derman Peşinde koşmaktan yoruldum Elif Sözlerin olurdu katlime ferman Kaç kere ölüp de dirildim Elif…
Doldurup çileyi kanla içmişim Sarhoşum, ne nedir bilemem Elif Bir akrep misali senle geçmişim Dün, sokar dizimden gelemem Elif…
Çok oldu bir mektup yazmadım sana Sanma ki aklımdan çıktın Elif'im Hep hasret yaşattın kızmadım sana Nefreti içimden söktün Elif'im…
Evrenin ziyneti dermansa derde Önüne dizerim, gülümse yeter... Umudun gömüyse meçhul bir yerde Dünyayı kazarım, gülümse yeter...…
Bakma öyle yüzüme, yaralarım kanıyor Bir vefasız dünyamı yıktı geçti KaraLi Ne zaman savaş açsam her seferde yeniyor Kalbimi bedenimden söktü geçti Karali…
Elime sevdayı alıp, çöllerde Leyla'sın, Mecnunca gezdiğim için İnsanlar alaycı, adım dillerde Fikrimi seninle bozduğum için…
Elif kimdir diye soruyor dostlar Bazen çoğum bazen azımdır Elif Hayatın çilesi yoruyor dostlar Dertlerle baş eden azimdir Elif…