Yanlızlık

Bu gün bizim evde kimse yok. bende 1 haftadır sürtüyorum dışarlarda komşular merak etmiş. mektuplarım varmış posta kutumda, geldim ve serildim soğuk yatağıma posta kutusuna da şşööle bir göz gezdirdim, gereksiz bir sürü kağıt, attım çöpe önemli önemsiz demedim. bir müzik çalarım var en kötü gün dostum o geldi aklıma. günün batma hıçkırıkları ve karanlık bedduaları odamıı karartmaya başladı. açmadım ışıklarıı öylece karanığıı bekledim başım iki elimin arasında çalmaya bile üşendiğim müzik kutusuna boş boş bakarak. kapattım sonra gözlerimi uzun uzun hayaller hatırlandığında gülünmiycek olanlardan hani. yaşadım tek tek olanları yaptığım yemekleri yapamadığın yemekleri sewdiğin müzikleri ve dans edişlerimizi kapıda kalışımı ve sana bağırdığımı hatrladım birden ve içim cız etti adeta.. ne yaptın sen dedim.. hani pişmanlık için bile aklım yerinde değil. yada acıdan açılmayan gözlerim ve kurumuş göz yaşlarım yanaklarımda, uyandırmıyor beni olduğum yerden kaldırmıyor bile. ilk kez şimdi anladım dediğin o sözü, ilk tanıştığımızda ilk sewdiğimizin tanışmasında söylediğin cümleyi, 'ayrılırsak seni hiç unutmam, her aşkın bir süresi vardır'. şaşkınlık la bakakaldım saçmalama dedim sana, bana çok saçma geldi dedim sözlerin. belki kötü bir ayrılık sahilinde tanışmış ve sevmiştik birbirimizi oydu sana bunu söyleten. ve ben hiç yaşamadım insanlara güvensizliği ve hayatın acımasızlığını sen benden daha iyi görmüşsün kaderimzi. günlerdir evdeyim gereksiz değil bu sefer yanlız kalmalarım ışıkları açmamam senin sevdiğin yemekleri yemem ve senin giydiklerini giymem evde. yanlızlık duygusu değil. karla karışk yağmurum ben ne varlığım belli nede hisslerim ve hissettirdiklerim. selçuk