İnsanlık Fermanı

Kimsede kalmamış takatla derman Bu şiir tüm alemlere son ferman Dağılmalı havadaki bulutlar Yeniden yeşermeli hak umutlar. Bana dokunmayan bin yaşamasın Şeref, şereften geri kalmasın Hamam, sauna kullanılmaz kenef Kurt, elmanın içinden çıkar telef. Sürü edebiyatı niceliktir İçten, temiz ve has üç niteliktir Büyük olunca büyümeli lima Çoluk cocuk mis kokmalı daima. Taş cansızdır, ama kafayı yarar Kem çeneler, ruhlara verir zarar Çalış, çabalar olsun ilimsel Tefrik etme, bu fermandır zihinsel. Toplumu sayma kara borsada lot Çıldırır ise kullanır hucum bot Ucuz etin yahnisi yavan olma Seni yapar ayı postundan dolma. Eğri adam, eğri madamı kollar Hak, her ikisini idama yollar Bilen bilene sormaz soru-sual Cahil, isyan ile eder infial. Melek olup meleklerle çalış Tutkun olsun, güzelliklere alış Geçmişten geleceğe alasın yol İnsanlıkta ayırma sağ ile sol. İmrenerek bakma tüm takımlara Kapılma çok paralı akımlara İyiler mutlaka kazanır kalpten Utanma seni sorgulayan celpten. Sarıl sevdiğine, sımsıkı dostça Bırakma, kimse girmesin haydutça Yaptıkların ile yapacakların Seni sen edecek, sapacakların. Kızarmış piliçler çok lezzetlidir Kızarmayı bilen kız iffetlidir Sığınma karanlıkların gücüne Güvenme, son devenin horgücüne. İnsanlık yazıldı cihan harbinde Atatürk yaşıyor insan kalbinde Zeki ve çevik olmaz yetmez kardeş Barınmasın bu toplumda tek kalleş.