Bergüzar

otağ kuran yüreğim..hangi zamanın içinde mendil salladığım allı güllü özlemlere çakıl taşlarına sakladığım acılara boncuk tanelerine yazdığım şiirlerim nerede.. ardımda kalan bir yığın ezgi…bir yığın hatıra ümitlerimde söndü tüm yakamozlar kirpiklerimden düşen ışıklar benim mi.. sen/sizliğe bir kere değil umudun en son battığı yerde, bin kere isyan ettim güneşe bilir misin kaç gece saklambaç oynadım sensizliğe ufuklara yazdığım sevgilerim nerede.. haykırdım hayalimdeki çınara kurudu dalları..yaprakları döküldü sessiz çığlıklarıma.. bu dökülen su yeşili benim mi.. sus dedim yüreğime..sus… oysaki tutsak düşüncelerime yüreğim coşardı çağlayanlar pınarında açardı sakız çiçeklerim gün ışığını hiç beklemezdi rüyalarım halay çeker sen/sizliğim…yıldızların gölgesinde uzanır uykularım duygu denizine ölümle dans eden hayat benim mi