Beni Bensiz Bırak

"Karanlığı bir yorgan gibi örttüğün vakit üzerime Ben bana bıraktığın tek kalanla Bana son kalanla bakıcam dünyaya" Sende ısmarladığın aşklar gibi yığın halde kal Sessiz ve siyah bak hayata Soğuk gözyaşları damlatma toprağa Uçuruma düşen son tohumda yeşerir o vakit O vakit fikrim ölüm olur Düşümde mezar taşına kazıdğım o şiir O şiiri sende kazı aklına Ve siyah bir kefen ısmarla meleklerden bana Elin deysin son kez Son seferde koy sol yanıma İki paslı fotoğrafı o çukura Aklının koyu perdelerini kapatki gözlerini Yazdığım şiirler vurmasın yüreğinin penceresi gözlerine Bilirsin son ´´gel-git´´ geride kaldı Kapattığın kapılar kadar Sert olmasın bakışların Yavru ağzı gülüşlerini gösterme Allah için kimseye Yattığımda bir kor düşer yüreğime Açık yaralarıma tuz düşer İzbe sokaklarında kaybolurum Hiç bilmediğim bu şehrin Islak bankında bulurum bedenimi Nefesime nikotin karışır Yani "beni bensiz bırak" Beni, bensiz, kimsesiz, tekbaşıma Issız ve kurak çöl gibi Susuz bırak