Bir Paris Sabahında

"Her yolculuk, kendinden kaçış mıdır kendine varış mı?" der şair. Hızlı trenin ormanı kalbinden delerek geçtiği Binbir renkli çiçeklerin sabah tanıyla mahmurluğundan uyandığı Amsterdam-Paris seferinde bir ülke by-pass edilmişti ne gam Tanrı, bizi unutulan ülkeler arasında olmaktan korusun Havaalanı endamında Paris Central garında elde bavul, Yaşanacak sadece 18 saat vardı Gardan çıkıp kafamın dikine ilk otele adım basarken Bu kadar güzel, antik ve uygun bir şans beklenmezdi tabii ki Yatağa atılan eşyalar, anında yollara firar Sabaha sarkan bir geceye sığdırılan kilometrelerce keşif yürüyüşü Bir kabare show İlginç yol arkadaşları Eyfel’den mükemmel bir gece bakışı atmadan olur mu? Yorgun beden, ama 2 saatlik uyku Sanatçı şehri Paris’te Montmarte’sız gezi tamamlanmaz değil mi? Öğleden sonra dönüşe varken 3 saat Yolda çevirip bir şey soran Fransız Olaya Fransız kalan şair Halbuki evrensel dildi konuşmak istediği Fiyatta anlaşırsak Çok güzelsin ama işim var diyorum İngilizce Şaşkın bakışlarla arkamdan bakarken Tablolar çizilmekte onlarca merdivenli tepenin ardında Bir portreye namzet oluyorum ben de Zaman tünelinde bulutların üzerindeyim sanki Allahtan Paris işgalde değil! Kilisede bütün güzellikler için duamı Ediyorum Ve Amsterdam’a geri dönüyorum Soru hala cevapsız kafamda Kendimden mi kaçıyorum, kendime mi varıyorum?