Uzaktaki Sevgiliye

Saat önemsizdi -belki de her dakika önemliydi- Sevgi çağlayarak 'özlem' e akıyordu Büyüyordu içindeki 'özlem medeniyeti' Sürükledi bedenini telefona delicesine Koşmaktan alıkoyamayan benliğin... 'Can' ses verdi karşıdan Tanıttın kendini heyecanla Ama neredeyse tanımadı sevgili Ya da titremedi sesi özlemle Duraksadın, suskunluğa boğuldun Beklercesine özlemin sana doğru akacağını Sessizlik vardı karşında Yutkundun, geri çekildin Beynin 'düşünce çöplüğüne' dönüşürken... Belki de 'zaman' dı sana ihanet eden Katil belirsizdi, suçlanamazdı kimse Ama kıtalarca uzaktık sevgili Darbe şiddetliydi sevgili... Mumlar söndü aniden Karanlığa gömüldü etraf Tıkandı boğazında damlalar. Yazıya can verdiler, Yazana ölüm...