Bir gemiyim ben Uçsuz bucaksız denizde yol alıyorum Acı keder üzüntü yüklüyüm giderek batıyorum…
Hiç düşünüz mü insanlar neden Yanı başındakinin değerini kaybedince anlar Ben düşündüm ve buldum Bizler fazla sahipleniriz nasıl olsa beni seviyor deriz…
Ya bu şehir bir ölü yada ben yaşarken ölüyorum İki gün önce duyduğum martı çığlıklarını duyamıyor Dalgarın kıyı vuruşlarını göremiyorum…