Yitirilenler

Kendin gibi sanma dostum herkezi, Türlü türlüymüş insanların hilesi, İyice çekilmez oldu dünyanın çilesi, Sende taş kalpli ol ki;yanmayasın. Şerefin,haysiyetin manası unutlmuş, Gururun,onurun nesli kurutulmuş, Yürekte bencillik sevgiyle büyütülmüş, Erdemli kalki;utanmayasın. Söz dediğin şey olmuş namertlik, Yeminler,tövbeler sadece göstermelik, Tutunduğun o el,büyük kadersizlik, Bırakmayacak diye sanmayasın. Sevgi artık dilde bir yalan, Kalmamış ki aşk için gönülden yanan, Doyamadığın o gözler değilmiydi aldatan? En derinlere bakki;kanmayasın. Ruhunuda isterler seve seve verirsin, Yalanlarıyla, yanlışlarıyla kabullenirsin, Bir gün değişir diye umutla beklersin, Sabrın mükafatı ayrılıktır, terkedilmektir dostum ;bilesin