S Sennur Sezer

Sennur Sezer

24 şiir · 1943 — 2015

0 Altın Yaprak

12 Haziran 1943'te Eskişehir'de doğdu. İlkokula Eskişehir’de ikinci sınıftan başladı, Kasımpaşa Karma Ortaokulu’nda tamamladı. İstanbul Kız Lisesi'nde öğrenimini yarıda bırakıp, Taşkızak Tersanesi’nde ikmal ve muhasebe memuru oldu. Daha sonra Varlık Yayınevi'nde düzeltici olarak çalıştı. 1969-1975 yılları arasında Cumhuriyet ve Vatan gazetelerinde resim sergileri, ressamlar ve yazarlar ile ilgili yazılar, TRT’ye radyo oyunları yazdı. Arkın Yayınevi’nin ansiklopedilerinde redaktör ve metin yazarı olarak görev aldı. Yapı Kredi Bankası Sanat Dünyası dergisi, Asa Ajansı, Gelişim Ansiklopedisi ve Görsel Yayınlar da emekli olana kadar çalıştı. 1999 yılında kısa süre TYS genel sekreterliği yaptı. 1983’te emekli olduktan sonra serbest yazar olarak çalışmalarını sürdürüyor. Öykücü Adnan Özyalçıner ile evli. İlk şiiri Sanat Dünyası dergisinde 1958’de, ilk şiir kitabı Gecekondu, 1964’te yayımlandı. Şiir ve yazıları Varlık, Yeditepe, Hürriyet Gösteri, Yazko Edebiyat, Hürriyet Gazetesi Avrupa baskısı, Cumhuriyet Gazetesi Kitap Eki, Elele, Beaute dergi ve gazetelerde yayımlandı. Günümüzde ise çalışmalarını, Evrensel ve Cumhuriyet gazetesi ile Radikal Kitap, Varlık, Evrensel Kültür dergilerinde yayımlıyor. Doğan Hızlan, “Kimi yazarlar kadın duyarlığı sözünün üstüne basa basa yazılmasına karşıdırlar. Sezer onlardan değil, kadın duyarlığının, kargaşa içinde yaşayan bir toplumda kadın olmanın sorumluğunun şiirini yazıyor” diye yazdı. Çalışmalarını başta Günlük Evrensel ve Evrensel Kültür olmak üzere çeşitli gazete ve dergilerde yazarak, belgesel anlatılar hazırlayarak sürdüren Sezer, 07 Ekim 2015 Çarşamba günü hayatını kaybetti.

Şiir

  • Gecekondu (1964)
  • Yasak (1966)
  • Direnç (1977)
  • Sesimi Arıyorum (1982)
  • Kimlik Kartı (ilk üç kitap, 1983)
  • Bu Resimde Kimler Var (1986)
  • Afiş (1991)
  • Kirlenmiş Kağıtlar (1999)
  • Bir Annenin Notları (Seçme Şiirler 2002)
  • Dilsiz Dengbej (2001)
  • Akşam Haberleri (2006)
  • İzi Kalsın (2011)
  • Başkalarının Eskilerini Giyenin Şarkısı

Sennur Sezer şiirleri

Arama yardımı

Kimse öldüremez bu boşunalık duygusunu Soğan doğra kıyma koy ateşi kıs Ateşi kıs pirinçler diri kalsın Salçalı pilavlar votkalar kahkahalar…

Güzelliği çarmıha gerdik kaz kanatlarında Kuğu boyunlarında kaskatı Kurşun yarası gözlere…

Bir su dökülürdü Ellerin dökülürdü omuzlarıma Sarar dürer uzağa alırdık uykuyu Kuyu diplerinden bir kavga…

Tırnaklarını etine geçir bağırma Isır kanat dudaklarını parçala Bırakma yaşamayı bırakma umudu Daha çok yok sabaha…

Beni sevmekten utanıyor Elleriyle örtüyor yüzünü Yol ortalarında istasyonlarda Her çıtırtı bir adam oluyor…

Uyanıp gecenin bir yerinde karanlığı dinlemek? Sevdadandır Dalıp gitmek yıldızların kımıltısına…

Evliyim İki çocukluyum Ozanım Düzeltirim…

Durmadan dağılır oda Küflü bir ıslaklık dolaplarda - Aşkı düşün aşkı, dayan - Işıldayan sabun köpüğü…

Bilir misin bekleme salonlarını küçük istasyonların? Akşam saatleri, uzak İstanbul'a, Ankara'ya, Dünya'ya birden iner karanlık. Ve üstüne sinmiş is kokusuyla, hep geç kalırsın artı…

Bir ırmak adını taşıyan kız Zonklayan o yıldızla Ufkun ucunda Soruyor bana:…

15 / 24 gösteriliyor

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.