Gençler; amca dediklerinde, bana

Gençler; amca dediklerinde, bana; Hatırlarım; çocukluğumu bir başka, tuhaf, Sormak isterim; geçen yılları kendime... Ne sorması bee; boşver derim.... Sabahları; aynaya bakarım endişeyle, Yaşımla kıyaslarım kendimi, saçlarımı, Sonra, 55'lik olduğumu hatırlarım bir an, Ne hatırlaması bee; boşver derim.... Traştan önce bakarım; sakallarıma, Aklar; nasıl da yenmiş siyahları, götürmüş. Aynaya mı? Yaşıma mı? kızmak gerek, Ne kızması bee; boşver derim.... Traştan sonra; orta yaşlı bir genç, Kolonya sürerim; neş'eyle yanaklarıma, Acaba? hangi görüntüm kalmış; aynada, Ne görüntüsü bee; boşver derim.... Yaş; 35'i, 20 yıl kadar sollayınca, insan; 55 x 2 = 110 eder, diye düşünür. Acı bir gerçek sırıtırsa; akılda, Ne sırıtması bee; boşver derim... Boşvermekmiş; niye? niçin? ne zaman? Felsefelere dalarım; sık sık, Düşünüyorum; öyleyse varmışım, filan.. Ne düşünmesi bee; boşver derim... Yaş problemi takılınca, kafaya; Hastalık, ihtiyarlık ve sonrası gelir, Hem yaşlar, hem de yaşlılar eğilirmiş, Ne eğilmesi bee; boşver derim... Ömür denilen şey; bir kısa anmış, Zaman imbiğinden, hemence akan, Şimdi; bazı şeyler erken, bazı şeyler çok geç, Ne gecikmesi bee; boşver derim... Dünya'dan geçen bizmişiz, zaman değil, Yalanmış; zaman, dünya, kainat, Belki de; zaman yok, ömürden gayri, Ne zamanı bee; boşver derim.... 55'lik biriyim ben, 55'lik... Kendimi dinlerim, hatıralara dalarım, Gelecekte; daha çoook hatıra saklı gibi.. Ne saklısı bee; boşver derim....