Adı Yok Bir Şiir

Bir yumruk olup kaldın yüreğimde Ne adın Ne düşün Ne gölgen gelsin bana… Gittiğin yerde bırak sevgini, Unuttuğun yere sakla adımı… Yalnızlığın doruğunda ıslansın benliğin… Gül şimdi en içteniyle gülüşlerin Düş de gör nasıl kanıyor dizlerin Sil de gör nasıl tuzlu yaşların… Ne çabuk unuttun ettiğin duaları, Gözyaşlarıyla yalvarıp ettiğin niyazları? Yalanla mı sarıldı bebe iken kundağın, Daldan dala konmayı hüner’mettin kendine? Çek git göz önümden, Rüzgârım kirleniyor. Sen gibilerle adamlık bulanıyor. Düşler bozuk saatleri Akrep ile yelkovan… Toprağıma basma da sen, A r ı n a y ı m ah, bir an! 2012 oldu