Kır Çiçeğinin Hikayesi

Kimse sunmamıştı ona hayatı Hiç kimse de sulamamıştı Serpilsin, büyüsün diye toprağını Korumasız, Korunmasız Dirençle kaldırdı başını Gecenin keskin ayazına, Hırçın rüzgarlara boyun eğmedi Güneşi karşıladı her gecenin sabahında Toprağına tutundu sıkı sıkı O, azimle açmış kır çiçeğiydi… Mutluydu kendince Tanımadığı, bilmediği hayatları düşünmüyordu Ne bülbül vardı hayallerinde, Ne de yaşamak gülşen de. Varsa yoksa kendi dünyasıydı düşündüğü Varsa yoksa suya sevdası Ama kırıldı bir gün, İncindi ta derinlerden Yaşama olan direnci ……………..Suyun ihaneti ile Büküldü boynu.. Bıraktı kendini Onu koparıp götürecek rüzgara.........