Günler geçti, aylar geçti, yıllar geçti Bir tek sen geçemedin yüreğimden Orda hapsolmuş gibi durdun, duracaksın Ama karar bende, asla af bulamayacaksın.
Aşk, sadece sevmek değil anlamaktır Yapmacık gülme değil, içlenmektir Sevdiğini haykırmak değil, belirtmektir Sevişmek değil, anlaşmaktır.
Yine gece çöküyor yalnızlığıma sessizce Bir yağmur başlıyor ardından delice Ve fırtınayla son buluyor çılgın sessizlik…
Gelmişiz bu dünyaya bir kere, Nasıl yaşanır bilmek lazım. Gidiyoruz her saniye meçhule, Nasıl gidilir bilmek lazım.…
Aslında gitmeni isterim, kırma daha fazla incitme beni! Ama nedir bilemem vazgeçilmez kılan seni? Her geçen an paramparça ettin yüreğimi! Anlayamadım bir türlü, nasıl seviyorum sen…
Ölsem mi?, yaşasam mı? Ölü müyüm?, yaşıyor muyum? Bilmiyorum, bilmiyorum... Yokluğunda hep düşüncelerim bunlar…
Gözlerin son durak, sözlerin sebep yolculuğuma, Sessizliğin kurşun, sensizliğim sebep kurşunlanmama, Gidişin savaş, gelmeyişin sebep mağlup olmama, Sevmemen tabut, sevmemen sebep y…
Tam sınırındayım uçurumunda gözlerinin Dalıp gitsem diyorum içindeyken ateşinin Fakat engel oluyor feryadı yüreğimin Sensizlikten bir türlü kurtulamıyorum...…
İçimde aşkımın solmayan çiçekleri var Hiç solmasınlar istiyorum, sevgiyle açsın Biliyorum ki sonuçta ölüm de var Ama böylesi bir aşka ölüm ne yapsın!…
Çaresiz kalmışız, her yer olmuş şer. Bizi bulmuş bu dünyada mahşer. Her adımımda içimden bir şey düşer. Nedir bilemem ama elbet bir gün geçer.
Zaman zehir gibi işliyor artık, Aktıkça yüreğimden ölümü hissediyorum. Gözlerim seni arıyor perdeleri arkasından, Bense zamana kapılmışım gidiyorum...…