Hisseli anılar tiyatrosu Ve sen yine sahnede Yine başroldesin...
Asırlık bir aşk gibi, Yeni doğmuş bebekler gibi... Bir ömür...bir kadın...
Son bakışını unuttum Senden ayrılırken kalabalık azalmadı çevremde. Adı dost birileri vardı hep, Sözler vardı aklımda.…
Hayat uzun bir filmmiş, Tüm gözler beyaz perdede. Çıkışta roller dağıtılmış Eleştirmek ya da tartışmak niye?…
Bu okul bitmez, Bu notları herkes alır... ama aynı sınıfta ve aynı sırada oturuyoruz,…
Sinsi bakışlar altında Oyuncak kelimeler, Anlamsız eller, Sahte gülücükler,…
Dünyanın hiç bir yerinde dönmüyordu Böyle yelkovan Ve hiçbir yerinde buluşmazdı akreple Bu kadar zamansız;…
Kalbi çalınmamış kapı Sözü dinlenmemiş ahize Yüzüne bakılmamış ayna Ve bir kırık anahtar...…
Karıştırdım çekmecelerini, Yokladım ceketimin ceplerini Bulamadım bir türlü doğru kelimeleri…
Konuşmayı öğrenene kadar, Sustum. Okumayı öğrenene kadar, yazdım...…
Ne yazdıklarım benim, Ne okuduklarım. Ben yokum, yaşadıklarımsa hayat. Bana dair sözler de sahibine ait,…
Hayat bir kütüphane… Yaşadıklarını rafa koymalı insan, Ve bazılarını hiç açmamalı, Tozunu aldıkları ise küçük bir gülümseyiş yaratmalı.…
Neydi yurdumun bu toptan dertlenişi ve kim oluyordu ki topla arasına girebilecek cesaret? Meşinin siyahı beyazı,…
Bildik hüzünler ellerinde... Biriktirdiğin yaşlar ile yüreğinde Her zamanki yerde aynı saatte...
Sadece şeytani kıvrımlarınla değil, Ruhuna giydiğin elbiseden de yoksun günlerindi... ve dünya sadece senin için vardı. Senin için dönse de dönmese de...
15 / 21 gösteriliyor