Sensizliğin Saatleri

Bu sensizliğin herhangi bir saati, Yokluğun bir bıçak gibi girer göğsüme Günün bu karanlık vakitlerinde Patlar içime tıktığım barut Yanar yüzümde yapışkan bir keder Ve kül olur bakışlarımdaki umut Yaslanır bir hüzne, koyveririm ağlamayı Titrek sesimde bir sevda sendeler Utanırım seni sevmek suçundan Kimselere söyleyemem seni sevdiğimi Kim nereden bilecek hâlâ gizli Yasak bir afiş gibi içimde saklarım resmini Adımlarım artık hiçbir yere götüremez beni Gözlerim ağır ağır solar bu odada İsmini yazarım akşam sabah gönül sarayıma Hele bazı geceler... Tam uyuyacak olurum uyuyamam Adın çöker nefesime Sabaha dek seni sayıklar seni çekerim içime Sessiz bir dumanla kaplanır mekanım Ve aralıktır kapım hep birilerini beklerim Birkez de sen gel yalnızlığımı götür Sana olan özlemimi söz içime gömerim...