Umarsızca Düşünürüm

Karlı dağların ardından çıkan kış güneşi gibisin Avuçlarımda çalan sensizlik türküsünün acı neminde Uzakları yakın eden gözlerimdeki özlem yağmurlarındadır Yokluğunda yanan senli fakirliğimdeki yarınlarım Kahve saçlarının telveleri arasında bakarım umut fallarıma Yine de düşünür dururum seni umarsızca Sularda oynaşan yakamozlarda ararım gülüşündeki anlamlı ifadelerini Sessizliğimde çınlar sanki kulaklarımdaki kahkahaların Sonra girer yanan bağrıma gözlerinden fırlayan kor bakışların Yansa da içim cehennem sıcağındadır acımasızca yakarışlarım Yine de düşünür dururum seni umarsızca Kimi zaman kokarsın içime ıhlamur çiçekleri gibi Bazen koklamaya kıyamadığım lavantalarda gizlidir tenin Söylesem inanmazsın avuçlarındadır sanki sensiz fakir ruhum Ama olsun yine de düşünür dururum seni umarsızca Kazınsa da kalbime silinmemecesine adının baş harfleri Göremesem de seni sanki hayallerimde gizlidir içimdeki cennet bahçeleri Yokluğunda sanki ölümle yaşam arasındadır ruhumun gidip gelmeleri Yine de düşünür dururum seni umarsızca.